Acetylocholin

Nie tylko Jednak układ nerwowy jest czynnikiem wpływającym na rozszerzenie naczyń. Niewątpliwie- wchodzi tu w grę jeszcze histamina zmagazynowana poprzednio, którą wyzwalają różne komórki i tkanki. Jest ona w drugiej fazie spadku ciśnienia krwi czynnikiem zasadniczym, a odbicie tego może być eozynofilia we krwi, występująca we wstrząsie. Dziś bowiem można uważać, że eozolnofile zawierają dużo histaminy są tymi elementarni, które mogą wiązać nadmiar powstałej w ustroju, może się również- wyzwalać większej ilości pod wpływem acelocholiny. wyzwalanej z podrażnionych zakończeń nerwu -błędnego, które ze swej strony wywołują eozynofilię. Czytaj dalej Acetylocholin

nucleus sympathicue

Należy zaznaczyć, że zwój rzęskowy prawy jest połączony z takim samym zwojem strony lewej za pośrednictwem odgałęzień splotu szyjno-tętniczego (plexus caroticus), towarzyszącego naczyniom mózgowym. W ten sposób układ podkręgowy znajduje swe zakończenie w odcinku głowowym ciała. Podobnie jest on zakończony i w tyle przy współudziale nieparzystego – zwoju ogonowego (gn. coccygeum) położonego na jednym z pierwszych kręgów ogonowych. Każdy ze zwojów układu podkręgowego jest połączony z rdzeniem za pośrednictwem tzw. Czytaj dalej nucleus sympathicue

Zwoje wspólczulne szyjne

Zwoje współczulne szyjne wysyłają liczne gałązki nerwowe do szeregu narządów. Wykaz ich jest następujący: 1) – gałązki sercowe (rami oardiaci), udające się do splotu sercowego (plexus cardiacus) i przewodzące wpływ hamujący ośrodka sercowego rdzenia (p. wyżej) na węzeł zatokowy; 2) – gałązki oskrzelowe (rami bronchialee), których podrażnienie powoduje powiększenie światła oskrzeli; 3) – gałązka kręgowa (ramus rertebralis), towarzysząca t, kręgowej i udająca się do opon mózgowych, gdzie może powodować- zwężanie naczyń krwionośnych (bóle głowy, migrena); 4) – gałązka tarczycowa (r. thyreoideus), za której pośrednictwem ulega wzmożeniu czynność wydzielnicza tarczycy i wreszcie 5) – gałązka szyjno-tętnicza (r. caroticus). Czytaj dalej Zwoje wspólczulne szyjne

Jama pecherzyka rdzenio -mózgowiowego

Opuszka, jako całość, ma kształt maczugowatego zgrubienia, graniczącego na przedzie z mostem Varola, a w tyle przechodzącego na wysokości nn. rdzeniowych (CI) w rdzeń kręgowy . Jama pęcherzyka rdzenio -mózgowiowego tworzy wraz z jamą pęcherzyka tyłomózgowiowego (metencephalon) obszerną – czwartą komorę (rentriculus IV). Znaczenie rdzenia przedłużonego wypływa głównie z tego, że rozpoczyna się w nim (albo też kończy, jeżeli chodzi o włókna czuciowe) szereg nerwów czaszkowych (V, VII, VIII, IX, X, Xl i XII), z których pewne (np. X) są wprost niezbędne do życia ( noeud rital •- węzeł życia -Flourensa 1851). Czytaj dalej Jama pecherzyka rdzenio -mózgowiowego

Naturalny przebieg niezniszczonych tętniczych tętniaków w kohorcie japońskiej AD 5

=Naturalny przebieg tętniaków mózgowych w kohorcie badawczej. Dane zostały pobrane z rejestru 14 kwietnia 2010 r. Tętniaki oceniono u pacjentów z oceną zmodyfikowanej skali Rankina od 0 do 2 (nie więcej niż niewielka niepełnosprawność) podczas wstępnej prezentacji, dla której dostępne były jakiekolwiek dane uzupełniające. Tętniaki i tętniaki wrzecionowate oraz tętniaki tętnicy szyjnej wewnętrznej zostały wyłączone z analizy. Czytaj dalej Naturalny przebieg niezniszczonych tętniczych tętniaków w kohorcie japońskiej AD 5

Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 3

Oceniliśmy odpowiedź immunologiczną wywołaną przez szczepionkę przy szczytowej immunogenności (tydzień 26 [2 tygodnie po ostatniej immunizacji]) u pacjentów, którzy nabyli zakażenie HIV-1 po 26 tygodniu (41 pacjentów zaszczepionych) w porównaniu ze szczepionkami, którzy nie nabyli infekcji w ciągu okres obserwacji 42 miesięcy (205 szczepionych kontroli). Pacjentów po szczepieniu udokumentowano, że nie byli zakażeni wirusem HIV-1 w 24. tygodniu, a następnie zostali zdiagnozowani jako zakażenie.4 Szczepionki kontrolne wybrano z losowej losowej próbki osób otrzymujących szczepionkę, które udokumentowano jako wolne od HIV-1 infekcja po 42 miesiącach. Pacjentów poddano stratyfikacji według płci, liczby otrzymanych szczepień (czterech planowanych) i statusu per-protokołu, jak wcześniej określono.4 Dla każdej z ośmiu warstw zanotowano liczbę pacjentów zaszczepionych, a próbki pięć razy uzyskano tak wiele zaszczepionych kontroli. Czytaj dalej Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 3

Prednizon, azatiopryna i N-acetylocysteina na włóknienie płuc AD 7

Pacjenci otrzymujący schemat trzech leków, u których wystąpiło ciężkie działanie niepożądane, częściej przerywali stosowanie badanego leku niż pacjenci otrzymujący placebo. Dyskusja
Połączona immunosupresja i NAC jest powszechnie stosowanym, konwencjonalnym podejściem do leczenia idiopatycznego zwłóknienia płuc, 3 pomimo sprzecznych zaleceń według międzynarodowych wytycznych.1,6 W naszych badaniach odkryliśmy, że kombinowany trójlekowy schemat leczenia prednizonem, azatiopryną i NAC w porównaniu z placebo wiązało się ze zwiększoną śmiertelnością z wszystkich przyczyn, hospitalizacjami z różnych przyczyn oraz ciężkimi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z leczeniem. Zgony i hospitalizacje miały miejsce wcześnie w grupie terapii skojarzonej. Chociaż obserwacja pacjentów była ograniczona, schemat trzech leków dawał niewielkie lub żadne korzyści dla wyników pierwotnych i wtórnych. Czytaj dalej Prednizon, azatiopryna i N-acetylocysteina na włóknienie płuc AD 7

Rivaroxaban versus Enoxaparin for Thromboprophylaxis after Hip Arthroplasty ad

Biodostępność rywaroksabanu po podaniu doustnym wynosi około 80%, a maksymalne stężenie w osoczu osiąga się w ciągu 2,5 do 4 godzin.11,12 Ostatnie badania dotyczące ustalenia dawki u pacjentów poddawanych poważnym operacjom ortopedycznym wykazały ścisłą korelację między farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi działaniami rywaroksabanu i sugerowały że dawka 10 mg rywaroksabanu raz na dobę była odpowiednia do badania w badaniach III fazy.13-17 Nasze badanie, nazwane Regulacją krzepnięcia w chirurgii ortopedycznej w celu zapobiegania zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (RECORD1), było randomizowanym, wielonarodowym, podwójnie zaślepionym badaniem przeprowadzonym w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa pooperacyjnej doustnej dawki 10 mg rywaroksabanu podawany raz na dobę w porównaniu z 40 mg podskórnej dawki enoksaparyny (heparyna drobnocząsteczkowa), z pierwszą dawką podaną wieczorem przed operacją i kolejnymi dawkami podawanymi raz na dobę, w celu przedłużonej profilaktyki przeciwzakrzepowej po alloplastyce stawu biodrowego.
Metody
Pacjenci
Mężczyźni i kobiety w wieku co najmniej 18 lat, którzy zostali poddani planowej całkowitej alloplastyce stawu biodrowego, kwalifikowali się do włączenia. Pacjenci nie kwalifikowali się, jeśli mieli zostać poddani etapowej, obustronnej alloplastyki stawu biodrowego, byli w ciąży lub karmili piersią, mieli aktywne krwawienie lub wysokie ryzyko krwawienia, lub mieli przeciwwskazanie do profilaktyki enoksaparyną lub stanu, który wymagałby skorygowanej dawki enoksaparyna. Inne kryteria braku kwalifikacji to stany uniemożliwiające obustronną flebografię, znaczną chorobę wątroby, ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny, <30 ml na minutę), jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności, planowaną przerywaną kompresję pneumatyczną lub wymaganie leczenie przeciwzakrzepowe, którego nie można powstrzymać.
Projekt badania i leki
Przed zabiegiem pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej z wykorzystaniem permutowanych bloków i stratyfikacji według centrum za pomocą centralnego systemu telefonicznego z wygenerowaną komputerowo listą losową. Czytaj dalej Rivaroxaban versus Enoxaparin for Thromboprophylaxis after Hip Arthroplasty ad