Powtórzenie tego doswiadczenia jest po takim wstrzasie niemozliwe

Jeżeli w przyrządzie Magnusa do płynu Ringera, w którym odpowiednio zawieszona jest uczulona macica, dodamy swoistego na to uczulenie antygenu, to wystąpi bardzo silny skurcz macicy, czyli swego rodzaju wstrząs anafilaktyczny jej mięśniówki. Powtórzenie tego doświadczenia jest po takim wstrząsie niemożliwe, gdyż występuje zjawisko odczulenia. To doświadczenie wskazuje na tą, że w anafilaksji istnieje uczulenie tkankowe. Na podstawie doświadczeń w związku z zaburzeniem krążenia należy ująć powstawanie wstrząsu anafilaktycznego w ten sposób, że wstrząs występuje i ogólne rozszerzenie naczyń pochodzenia nerwowego z równoczesnym zwężeniem naczyń w różnych narządach, spowodowanym skurczem mięśni gładkich, szczególnie tam, gdzie są one dobrze rozwinięte. Naczynia jamy brzusznej ulegają rozszerzeniu, co powoduje znaczny ubytek krwi krążącej, gdyś krew nagromadza się w rozszerzonych naczyniach, czyli powstaje tzw. Czytaj dalej Powtórzenie tego doswiadczenia jest po takim wstrzasie niemozliwe

Krew

Krew Zmiany we krwi dotyczą jej składu morfologicznego, chemicznego oraz właściwości fizyko-chemicznych. Już po wstrzyknięciu pierwszej dawki obcego białka –występuje niewielka leukopenia, która później-przechodzi w leukocytozę neutrofilową. U świnek morskich często występuje krótkotrwała eozynofiIia. Krwinki czerwone nie ulegają zmianom ani liczbowo, ani jakościowo. W okresie więc wylęgania anafilaksji praktycznie żadne zmiany we krwi nie występują . Czytaj dalej Krew

Podstawowymi jednostkami ukladu wspólczulnego sa – zwoje wspólczulne

Podstawowymi jednostkami układu współczulnego są – zwoje współczulne (ganglia) oraz – n n. współczulne obwodowe (nn. sympathici peripherici), łączące między sobą te zwoje, a z drugiej strony zwoje z narządami . Cechą niezwykle charakterystyczną wielu nn. współczulnych jest dążność ich do tworzenia -splotów(plexU8), towarzyszących trzewiom oraz naczyniom. Czytaj dalej Podstawowymi jednostkami ukladu wspólczulnego sa – zwoje wspólczulne

Jama pecherzyka rdzenio -mózgowiowego

Opuszka, jako całość, ma kształt maczugowatego zgrubienia, graniczącego na przedzie z mostem Varola, a w tyle przechodzącego na wysokości nn. rdzeniowych (CI) w rdzeń kręgowy . Jama pęcherzyka rdzenio -mózgowiowego tworzy wraz z jamą pęcherzyka tyłomózgowiowego (metencephalon) obszerną – czwartą komorę (rentriculus IV). Znaczenie rdzenia przedłużonego wypływa głównie z tego, że rozpoczyna się w nim (albo też kończy, jeżeli chodzi o włókna czuciowe) szereg nerwów czaszkowych (V, VII, VIII, IX, X, Xl i XII), z których pewne (np. X) są wprost niezbędne do życia ( noeud rital •- węzeł życia -Flourensa 1851). Czytaj dalej Jama pecherzyka rdzenio -mózgowiowego

Prednizon, azatiopryna i N-acetylocysteina na włóknienie płuc

Kombinacja prednizonu, azatiopryny i N-acetylocysteiny (NAC) była szeroko stosowana jako leczenie idiopatycznego zwłóknienia płuc. Bezpieczeństwo i skuteczność tego schematu trzech leków jest nieznana. Metody
W tym randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu, przypisaliśmy pacjentom z idiopatycznym włóknieniem płuc, którzy mieli łagodne do umiarkowanego upośledzenie czynności płuc, do jednej z trzech grup – otrzymujących kombinację prednizon, azatioprynę i NAC (terapia skojarzona ), Sam NAC lub placebo – w stosunku 1: 1: 1. Pierwszorzędnym wynikiem była zmiana pomiarów podłużnych wymuszonej pojemności życiowej podczas 60-tygodniowego okresu leczenia. Czytaj dalej Prednizon, azatiopryna i N-acetylocysteina na włóknienie płuc

Naturalny przebieg niezniszczonych tętniczych tętniaków w kohorcie japońskiej AD 7

Ogólny wskaźnik pęknięcia tętniaków mózgu wynosił 0,95% rocznie. Jednak ten odsetek może być niedoszacowany z powodu możliwego błędu selekcji, ponieważ ocenzurowaliśmy dane, gdy pacjenci przeszli interwencję chirurgiczną, a niektórzy z tych pacjentów mogli być narażeni na zwiększone ryzyko pęknięcia. Jeśli chodzi o niezależne czynniki ryzyka pęknięcia, tętniaki o wielkości 7 mm lub większej wiązały się ze znacznie zwiększonym ryzykiem pęknięcia według naszej analizy wielu zmiennych; tętniaki dużych i olbrzymich były związane z bardzo wysokim ryzykiem pęknięcia. To odkrycie jest podobne do trendu w kierunku związku między wielkością i ryzykiem pęknięcia, które obserwowano w Międzynarodowym badaniu niezakłóconych tętniczych tętniaków wewnątrzczaszkowych (ISUIA) .5
Lokalizacja tętniaka jest również ważnym czynni- kiem ryzyka. Czytaj dalej Naturalny przebieg niezniszczonych tętniczych tętniaków w kohorcie japońskiej AD 7