Rivaroxaban versus Enoxaparin for Thromboprophylaxis after Hip Arthroplasty ad 6

W grupie rywaroksabanu wystąpiło jedno śmiertelne krwawienie, które wystąpiło przed podaniem pierwszej dawki rywaroksabanu i jedno krwawienie wewnątrzgałkowe, które ustąpiło bez przerwania rywaroksabanu (Tabela 5). Łączna częstość występowania poważnych i istotnych klinicznie krwawień wynosiła 3,2% (70 z 2209 pacjentów) w grupie rywaroksabanu i 2,5% (56 z 2224 pacjentów) w grupie otrzymującej enoksaparynę (bezwzględne zwiększenie ryzyka o 0,6%, 95% CI , -0,4 do 1,6). Częstość występowania powikłań krwotocznych była podobna w obu grupach, występowała u 1,5% pacjentów w grupie rywaroksabanu iu 1,7% pacjentów w grupie otrzymującej enoksaparynę. Liczba pacjentów otrzymujących transfuzję krwi i mediana ilości krwi w drenażu pooperacyjnym była podobna w obu grupach, podobnie jak częstość wszystkich krwawień (Tabela 4). Inne obserwacje
Rivaroksaban i enoksaparyna wiązały się z podobną liczbą zdarzeń niepożądanych (Tabela 4 i Tabela w Dodatku uzupełniającym, dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej w osoczu (tj. Poziom ponad trzykrotnie przekraczający górną granicę prawidłowego zakresu) wystąpiło u 43 z 2128 pacjentów (2,0%) w grupie rywaroksabanu, przy czym wszystkie przypadki ustępowały zakończenia okresu obserwacji oraz u 57 z 2129 pacjentów (2,7%) w grupie otrzymującej enoksaparynę, przy czym wszystkie przypadki ustąpiły przed końcem okresu obserwacji (bez danych uzupełniających dostępnych dla pacjenta, który odstąpił od badania). Jeden pacjent w każdej grupie miał podwyższony poziom aminotransferazy alaninowej i równoczesny poziom bilirubiny przekraczający dwukrotność górnej granicy prawidłowego zakresu. Poziom enzymów wątrobowych ustąpił po ciągłym podaniu rywaroksabanu i po odstawieniu enoksaparyny, zgodnie z wcześniej określonymi kryteriami. Podczas całego okresu badania u 13 pacjentów w grupie rywaroksabanu wystąpiło 13 zdarzeń sercowo-naczyniowych, a 10 zdarzeń wystąpiło u 10 pacjentów z grupy enoksaparyny. Spośród tych zdarzeń sercowo-naczyniowych zdarzenia związane z leczeniem wystąpiły u pięciu pacjentów w grupie rywaroksabanu iu dziewięciu pacjentów w grupie otrzymującej enoksaparynę; w trakcie badania kontrolnego u ośmiu pacjentów w grupie rywaroksabanu wystąpiło osiem zdarzeń, a jeden pacjent miał zdarzenie w grupie otrzymującej enoksaparynę (Tabela 4).
Dyskusja
Badanie to wykazało, że doustny, rywaroksaban podawany raz na dobę, ma potencjał wydłużonej profilaktyki przeciwzakrzepowej po alloplastyce stawu biodrowego. Rywaroksaban był znacznie skuteczniejszy niż enoksaparyna w zapobieganiu żylnym zdarzeniom zakrzepowo-zatorowym. Wśród pacjentów otrzymujących rywaroksaban, w porównaniu z tymi otrzymującymi enoksaparynę, wystąpiło bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 2,6% (względne zmniejszenie ryzyka, 70%) w przypadku pierwotnej skuteczności zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny oraz bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 1,7% (względne zmniejszenie ryzyka, 88%) w przypadku głównej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Wyższa skuteczność rywaroksabanu nie wiązała się z żadnym znaczącym wzrostem częstości występowania poważnych krwawień lub innych krwawień. Liczba poważnych krwawień w tym badaniu była niższa niż w kilku innych badaniach, 19-21, co może wynikać częściowo z różnicy w definicjach krwawienia użytych w różnych badaniach.
[przypisy: neoplazja, badanie urodynamiczne cena, zwapnienie nerek ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie urodynamiczne cena neoplazja zwapnienie nerek