Rivaroxaban versus Enoxaparin for Thromboprophylaxis after Hip Arthroplasty ad 5

Cechy demograficzne i chirurgiczne były również podobne w obu grupach (tabela 2). Średni czas trwania profilaktyki wynosił 33,4 dni w grupie otrzymującej rywaroksaban i 33,7 dni w grupie otrzymującej enoksaparynę (populacja bezpieczna). Skuteczność skuteczności
Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania zdarzeń związanych ze skutecznością (zmodyfikowana populacja do leczenia w celu leczenia). W populacji z protokołem, główny wynik skuteczności wystąpił u 13 z 1537 pacjentów (0,8%) w grupie rywaroksabanu iu 50 z 1492 pacjentów (3,4%) w grupie otrzymującej enoksaparynę (zmniejszenie ryzyka ważonego w grupie rywaroksabanu, 2,5% punkty, 95% przedział ufności [CI], 1,5 do 3,6). Ta analiza wykazała nie gorszą rywaroksaban w porównaniu z enoksaparyną. W zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć, główny wynik skuteczności wystąpił u 18 z 1595 pacjentów (1,1%) w grupie rywaroksabanu iu 58 z 1558 pacjentów (3,7%) w grupie otrzymującej enoksaparynę (zmniejszenie ryzyka ważonego, 2,6 punktu procentowego 95% CI, 1,5 do 3,7, P <0,001, względne zmniejszenie ryzyka, 70%, 95% CI, 49 do 82, P <0,001) (Tabela 3). Ta analiza wykazała wyższość rywaroksabanu w porównaniu z enoksaparyną.
W populacji z protokołem, żylna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa wystąpiła u 2 z 1622 pacjentów (0,1%) w grupie rywaroksabanu iu 29 z 1604 pacjentów (1,8%) w grupie otrzymującej enoksaparynę (zmniejszenie ryzyka ważonego w grupie otrzymującej rywaroksaban, o 1,7 punktu procentowego 95% CI, 1,0 do 2,4). Ta analiza wykazała nie gorszą rywaroksaban w porównaniu z enoksaparyną. W zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć, poważna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa wystąpiła u 4 z 1686 pacjentów (0,2%) w grupie rywaroksabanu iu 33 z 1678 pacjentów (2,0%) w grupie otrzymującej enoksaparynę (zmniejszenie ryzyka ważonego, 1,7 punktu procentowego; 95% CI, 1,0 do 2,5, P <0,001, względne zmniejszenie ryzyka, 88%, 95% CI, 66 do 96, P <0,001) (Tabela 3). Ta analiza wykazała wyższość rywaroksabanu w porównaniu z enoksaparyną.
Obserwowane wskaźniki objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów poddawanych zabiegowi chirurgicznemu, którzy byli objęci analizą bezpieczeństwa, były podobne w grupie rywaroksabanu i grupy enoksaparyny (odpowiednio 0,3% i 0,5%) (Tabela 3). W okresie leczenia w populacji bezpiecznej odnotowano cztery zgony w każdej grupie (0,2%). Na podstawie orzeczenia, w grupie rywaroksabanu, dwa zgony były prawdopodobnie związane z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, a dwie zgony nie były związane z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową; w grupie enoksaparyny jedna śmierć była związana z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, a trzy zgony nie były związane z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową. W okresie obserwacji, w grupie rywaroksabanu, jeden pacjent miał objawową proksymalną zakrzepicę żył głębokich, a jeden pacjent zmarł z przyczyn niezwiązanych z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową; w grupie enoksaparyny u trzech pacjentów wystąpiła objawowa bliższa zakrzepica żył głębokich, au jednego pacjenta występowała zakrzepica żył głębokich.
Wyniki bezpieczeństwa
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane (populacja bezpieczeństwa). Tabela 5. Tabela 5. Zdarzenia związane z krwawieniem w trakcie leczenia (populacja bezpieczeństwa). Poważne krwawienie wystąpiło u 6 z 2209 pacjentów (0,3%) w grupie rywaroksabanu iu 2 z 2224 pacjentów (0,1%) w grupie otrzymującej enoksaparynę (nieważony bezwzględny wzrost ryzyka w grupie rywaroksabanu, 0,2%, 95% CI, – 0,1 do 0,5) (Tabela 4 i Tabela 5)
[hasła pokrewne: program simontona, imikwimod, oczyszczanie jelit domowe sposoby ]

Powiązane tematy z artykułem: imikwimod oczyszczanie jelit domowe sposoby program simontona