Prednizon, azatiopryna i N-acetylocysteina na włóknienie płuc AD 5

NHLBI polecił badaczom natychmiastowe zaprzestanie stosowania schematu trzech leków. Dane z trwającego badania pacjentów w grupach wyłącznie NAC i grup placebo nie zostały tutaj opisane. Charakterystyki poziomu bazowego
Rekrutacja i wyniki. DLCO oznacza zdolność dyfundowania tlenku węgla, wymuszoną pojemność życiową FVC, idiopatyczne zwłóknienie płuc IPF i NAC-acetylocysteinę.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów na linii podstawowej. Od grudnia 2009 r. Do października 2011 r. Ogółem 77 pacjentów włączono do grupy leczenia skojarzonego i 78 pacjentów z grupy placebo (ryc. 1). Średni wiek pacjentów wynosił 68 lat; 25% stanowiły kobiety, a 97% było białe. Średni procent przewidywany FVC wynosił 71%, a średni procent przewidywany zdolności dyfuzji tlenku węgla wynosił 44%. Te dwie grupy były dobrze dopasowane pod względem cech demograficznych i klinicznych (Tabela 1). Ustalenia dotyczące CT o wysokiej rozdzielczości były wystarczające do zdiagnozowania określonego idiopatycznego zwłóknienia płuc u 66 pacjentów (86%) w grupie leczenia skojarzonego i 61 (78%) w grupie placebo. Rozpoznanie idiopatycznego zwłóknienia płuc oparto na próbce chirurgicznej płuca-biopsja u 38 pacjentów (49%) w grupie leczenia skojarzonego i 37 (47%) w grupie placebo.
Przestrzeganie zaleceń lekowych
Łącznie 20 z 77 pacjentów w grupie leczenia skojarzonego i 3 z 78 pacjentów w grupie otrzymującej placebo przerwać wszystkie trzy leki badane. Istniały znaczne różnice w liczbie pacjentów, którzy przerwali podawanie prednizonu (23 w grupie leczenia skojarzonego i 3 w grupie placebo), azatioprynie (odpowiednio 31 i 4) i NAC (24 i 4) (p <0,001 dla wszystkich porównania) (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Wśród pacjentów, którzy ukończyli 15-tygodniową wizytę, 38 z 52 (73%) w grupie leczenia skojarzonego przyjmowało wszystkie trzy leki badane, w porównaniu z 56 z 57 (98%) w grupie placebo (P <0,001). Podobne wyniki zaobserwowano po 30 tygodniach (64% vs. 98%, P <0,001), 45 tygodniach (66% wobec 97%, P = 0,003) i 60 tygodniach (60% w porównaniu do 100%, P = 0,001). .
Główny wynik
Ponieważ grupa leczenia skojarzonego została zatrzymana wcześnie, nie było możliwe oszacowanie pierwotnego wyniku po 60 tygodniach u wszystkich badanych pacjentów. W czasie analizy śródokresowej nie było istotnej różnicy w zmianie FVC między grupą leczenia skojarzonego a grupą placebo (-0,24 litra vs. -0,23 litra, P = 0,85). Nie stwierdzono istotnych różnic w wynikach pierwotnych w żadnej z predefiniowanych podgrup.
Wtórne wyniki i bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Punkty końcowe bezpieczeństwa
[patrz też: riwaroksaban, program simontona, przeglądarka skierowań do sanatorium ]

Powiązane tematy z artykułem: program simontona przeglądarka skierowań do sanatorium riwaroksaban