Dziedziczne mutacje genów naprawczych DNA u mężczyzn z przerzutowym rakiem prostaty ad 5

Częstotliwości mutacji były podobne w niezależnych seriach przypadków (Tabela 3). 84 mutacje w linii płciowej, które uznano za patogenne (2 mężczyzn miało mutacje w 2 genach) obejmowały 79 mutacji skracających i 5 znanych szkodliwych mutacji missense (Figura i Tabela Mutacje zidentyfikowano w 16 różnych genach, w tym BRCA2 (37 mutacji [44% wszystkich mutacji]), ATM (11 [13%]), CHEK2 (10 [12%]), BRCA1 (6 [7%]), RAD51D (3 [4%]) i PALB2 (3 [4%]) (rysunek 2). Cztery geny nie miały wyraźnie szkodliwych aberracji. Jeden człowiek miał mutacje w ATM i CHEK2, a jeden człowiek miał mutacje w BRCA2 i CHEK2. Większość mężczyzn z mutacjami genów naprawy DNA, dla których dostępny był wynik Gleasona (73 mężczyzn), miało guzy pierwotne z wysoką oceną (wyniki Gleasona w zakresie od 2 do 10, z wyższymi wynikami związanymi z gorszymi wynikami klinicznymi): 56 mężczyzn (77 %) miał wynik Gleasona od 8 do 10, 15 mężczyzn (21%) miało wynik 7, a 2 mężczyzn (3%) miało wynik 6. Nie stwierdziliśmy związku między obecnością genu naprawy DNA linii płciowej mutacja i wiek w momencie rozpoznania w wieku poniżej 60 lat w porównaniu z 60 latami lub starszymi (P = 0,90) lub nie-Latynosów w porównaniu do innych ras (P = 0,84). Istnieją marginalne dowody na to, że obecność mutacji genu naprawy DNA z linii germinalnej była związana z wynikiem Gleasona od 8 do 10 w porównaniu z 7 lub niższym (iloraz szans, 1,8, 95% przedział ufności [CI], 1,0 do 3,5; P = 0,04 ). Historia rodzinnego raka
Informacje dotyczące wywiadu rodzinnego były dostępne dla 72 z 82 mężczyzn (88%) z przypuszczalnymi patogennymi mutacjami w genach naprawy DNA i 537 z 610 mężczyzn (88%) bez mutacji genów naprawy DNA. W obu grupach 22% mężczyzn (16 z 72 mężczyzn z mutacjami genów naprawy DNA i 117 z 537 mężczyzn bez takich mutacji) miało krewnego pierwszego stopnia z rakiem prostaty (P = 1,0). Jednak 51 z 72 pacjentów z mutacjami genów naprawy DNA (71%) miało krewnego pierwszego stopnia z rakiem innym niż rak gruczołu krokowego, podczas gdy 270 z 537 pacjentów bez mutacji genu naprawy DNA (50%) miało pierwszorzędowy stopień względny z rakiem innym niż rak prostaty (iloraz szans, 2,4; 95% CI, 1,4 do 4,3; P = 0,001). Kontrola poszerzonej informacji rodowodowej probantów o mutacje genu naprawy DNA ujawniła dotkniętych krewnych z rakiem piersi (24 probandy), rakiem jajnika (10), białaczką i chłoniakiem (6), rakiem trzustki (7) lub innymi nowotworami przewodu pokarmowego (18) .
Mutacje Somatyczne w genach naprawy DNA
Dane dotyczące sekwencjonowania guza były dostępne dla 61 mężczyzn z mutacjami genu naprawy DNA linii płciowej. W przypadku 36 (59%) z tych mężczyzn drugi allel był wyraźnie odbiegający od normy, ponieważ występowała albo druga mutacja utraty funkcji, albo utrata kopii genu (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Badanie genów predyspozycji do raka u dzieci chorych na raka wykazało, że 66% dzieci z domniemaną patogenną mutacją genów miało drugą uderzającą aberrację somatyczną w obrębie genomu nowotworu28, a badanie z udziałem pacjentów z zaawansowanym rakiem wykazało, że 21,4% pacjenci z przypuszczalną patogenną mutacją genu mieli somatyczną aberrację drugiego allelu.23 Chociaż podzbiór mutacji powodujących utratę funkcji w linii płciowej może nie reprezentować zdarzenia przyczynowego w genezie danego guza, inaktywacja pozostałego allelu może nastąpić przez epigenetykę. mechanizmy lub inne procesy
Mutacje linii komórkowej w genach naprawy DNA w zlokalizowanych rakach prostaty
Porównaliśmy częstość mutacji genów naprawczych DNA linii płciowej u mężczyzn z przerzutowym rakiem prostaty z częstością występowania takich mutacji u mężczyzn z rakiem prostaty zlokalizowanym
[hasła pokrewne: paradygmaty zdrowia, neoplazja, kwasowa erozja szkliwa ]

Powiązane tematy z artykułem: kwasowa erozja szkliwa neoplazja paradygmaty zdrowia